Art. 20. Prawo i obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego

1. Osoba wykonująca zawód medyczny ma prawo i obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego przez aktualizację swojej wiedzy i umiejętności zawodowych.

2. Ustawiczny rozwój zawodowy może być realizowany przez kształcenie podyplomowe lub doskonalenie zawodowe.

Komentarz do Art. 20.

Art. 20 określa podstawową zasadę dotyczącą rozwoju zawodowego osoby wykonującej zawód medyczny. Zgodnie z ust. 1 osoba ta ma jednocześnie prawo i obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego. Oznacza to, że rozwój nie jest wyłącznie możliwością, z której można skorzystać, lecz także powinnością związaną z wykonywaniem zawodu medycznego.

Ustawiczny rozwój zawodowy ma służyć aktualizacji dwóch elementów: wiedzy oraz umiejętności zawodowych. Przepis nie wskazuje szczegółowego zakresu tej aktualizacji ani częstotliwości podejmowanych działań. Podkreśla jednak, że utrzymywanie i rozwijanie kompetencji powinno mieć charakter stały, a nie jednorazowy.

Ustęp 2 wskazuje dwa sposoby realizacji tego rozwoju: kształcenie podyplomowe oraz doskonalenie zawodowe. Są to odrębne formy, przez które może być wykonywane uprawnienie i obowiązek określony w ust. 1. Przepis nie przesądza, że rozwój musi odbywać się wyłącznie w jednej z tych form, lecz określa je jako przewidziane drogi podnoszenia wiedzy i umiejętności zawodowych.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na powiązaniu wykonywania zawodu medycznego z ciągłym uzupełnianiem i aktualizowaniem kompetencji. Art. 20 tworzy więc ogólną podstawę ustawicznego rozwoju zawodowego, pozostawiając sposób jego realizacji w ramach wskazanych form.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1972.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 19.Art. 21.