Art. 6. Stosowanie przepisów o zastawie do blokady

Do zabezpieczenia wierzytelności finansowych polegającego na ustanowieniu blokady, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3, stosuje się odpowiednio przepisy o zastawie finansowym.

Komentarz do Art. 6.

Przepis określa sposób prawnego uregulowania zabezpieczenia wierzytelności finansowych ustanawianego w formie blokady, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3. W takim przypadku należy odpowiednio stosować przepisy o zastawie finansowym. Oznacza to, że blokada została powiązana z regulacją dotyczącą zastawu finansowego, a przepisy tego rodzaju zabezpieczenia stanowią punkt odniesienia przy ocenie ustanowienia i funkcjonowania blokady.

Kluczowe znaczenie mają dwa elementy. Po pierwsze, przepis dotyczy wyłącznie zabezpieczenia wierzytelności finansowych. Po drugie, jego zastosowanie jest ograniczone do blokady wskazanej w art. 5 ust. 1 pkt 3. Nie każda forma zabezpieczenia ani każda blokada jest więc objęta tym unormowaniem.

Sformułowanie „stosuje się odpowiednio” wskazuje, że przepisy o zastawie finansowym mają być wykorzystywane przy blokadzie z uwzględnieniem jej charakteru. Art. 6 nie powtarza tych regulacji i nie tworzy odrębnego, pełnego zestawu zasad dotyczących blokady. Jego funkcją jest odesłanie do istniejących przepisów o zastawie finansowym, aby określić sposób traktowania tego zabezpieczenia.

W praktyce przepis zapewnia jednolite odniesienie dla zabezpieczenia wierzytelności finansowych przez blokadę. Znaczenie blokady wynika zatem nie tylko z samego art. 6, lecz także z odpowiednio stosowanych przepisów o zastawie finansowym. Odesłanie pozwala objąć blokadę rozwiązaniami przewidzianymi dla tego rodzaju zabezpieczenia, przy zachowaniu ograniczeń wynikających z treści art. 6.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2004 r. poz. 871.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

finansowanie

zabezpieczenia

Art. 5.Art. 7.