Art. 4a. Wyłączenie prawa użycia wierzytelności kredytowej

Prawo użycia nie przysługuje zastawnikowi wierzytelności kredytowej, z wyłączeniem prawa do pobierania należnych świadczeń wynikających z umowy o udzielenie kredytu lub pożyczki, w tym prawa do pobierania pożytków.

Komentarz do Art. 4a.

Przepis określa zakres uprawnień zastawnika wierzytelności kredytowej. Jego podstawową zasadą jest wyłączenie „prawa użycia”. Oznacza to, że zastawnik takiej wierzytelności nie może korzystać z tego prawa, jeżeli przepis nie przewiduje wyraźnego wyjątku.

Wyłączenie nie ma jednak charakteru pełnego. Zastawnik zachowuje prawo do pobierania należnych świadczeń wynikających z umowy o udzielenie kredytu lub pożyczki. Chodzi więc o świadczenia, które są należne na podstawie tej umowy. Przepis wskazuje również, że uprawnienie to obejmuje pobieranie pożytków.

Regulacja rozdziela zatem dwie kwestie: korzystanie z „prawa użycia” oraz odbieranie świadczeń związanych z kredytem lub pożyczką. Pierwsze z tych uprawnień zostaje wyłączone wobec zastawnika wierzytelności kredytowej, natomiast drugie pozostaje dopuszczalne w zakresie określonym w przepisie. Znaczenie praktyczne polega na tym, że sam fakt ustanowienia zastawu na wierzytelności kredytowej nie daje zastawnikowi prawa użycia, ale nie pozbawia go możliwości pobierania należnych świadczeń ani pożytków wynikających z umowy o udzielenie kredytu lub pożyczki. Przepis nie rozszerza tego wyjątku na inne uprawnienia, lecz ogranicza go do wskazanych świadczeń i pożytków.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2004 r. poz. 871.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 4.Art. 5.