Art. 1. Zakres regulacji zabezpieczeń finansowych

Ustawa reguluje zasady ustanawiania i wykonywania zabezpieczeń na środkach pieniężnych, wierzytelnościach kredytowych lub instrumentach finansowych (zabezpieczenia finansowe) wierzytelności pieniężnych lub wierzytelności, w których świadczenie polega na dostarczeniu instrumentów finansowych (wierzytelności finansowe), w tym wierzytelności przyszłych, zależnych od terminu lub warunku albo okresowych, a także zasady zaspokajania się z tych zabezpieczeń.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa zakres regulacji dotyczącej zabezpieczeń finansowych. Chodzi o zasady ich ustanawiania i wykonywania, a także o zasady zaspokajania się z przedmiotu zabezpieczenia. Zabezpieczenia te mogą być ustanawiane na trzech rodzajach składników: środkach pieniężnych, wierzytelnościach kredytowych oraz instrumentach finansowych.

Zabezpieczenie ma służyć ochronie określonych wierzytelności finansowych. Są nimi wierzytelności pieniężne oraz wierzytelności, w których świadczenie polega na dostarczeniu instrumentów finansowych. Przepis obejmuje nie tylko wierzytelności już istniejące, lecz także wierzytelności przyszłe. Wskazuje również, że regulacją objęte są wierzytelności zależne od terminu lub warunku oraz wierzytelności okresowe.

Istotne jest więc szerokie ujęcie zarówno przedmiotu zabezpieczenia, jak i zobowiązań, które zabezpieczenie ma obejmować. Przepis łączy ustanowienie zabezpieczenia z późniejszym sposobem jego wykonywania i zaspokojenia wierzyciela. W praktyce oznacza to, że regulacja obejmuje cały podstawowy zakres funkcjonowania zabezpieczenia finansowego, od jego ustanowienia, przez wykonywanie, aż po wykorzystanie go do zaspokojenia odpowiedniej wierzytelności.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2004 r. poz. 871.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

finansowanie

zabezpieczenia

Art. 2.