Art. 43. Ograniczenia własności materiałów archiwalnych

1. Własność materiałów archiwalnych, o których mowa w art. 42, nie może być przedmiotem obrotu; jest ona ponadto ograniczona przepisami art. 6 oraz art. 8.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

Komentarz do Art. 43.

Przepis określa status własności materiałów archiwalnych, o których mowa w art. 42. Wprowadza zasadę, że własność tych materiałów nie może być przedmiotem obrotu. Oznacza to, że samo przysługiwanie prawa własności nie pozwala traktować wskazanych materiałów jak zwykłego przedmiotu transakcji lub innej czynności związanej z obrotem. Przepis nie różnicuje w tym zakresie poszczególnych rodzajów materiałów wymienionych w art. 42, lecz odnosi zakaz do całej kategorii, do której ten artykuł się odwołuje.

Ustęp 1 przewiduje ponadto, że własność tych materiałów jest ograniczona przepisami art. 6 oraz art. 8. Oznacza to, że zakres uprawnień właściciela nie wynika wyłącznie z samego prawa własności, lecz podlega także ograniczeniom ustanowionym w tych przepisach. Art. 43 nie opisuje ich treści, ale wyraźnie wskazuje, że należy je uwzględniać przy ocenie sytuacji prawnej materiałów archiwalnych objętych regulacją.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyłączeniu tych materiałów z obrotu oraz na podkreśleniu, że ich własność ma szczególny, ograniczony charakter. W konsekwencji rozporządzanie nimi nie jest oceniane wyłącznie według ogólnych zasad dotyczących własności, lecz także z uwzględnieniem art. 6 i art. 8. Ustępy 2 i 3 zostały uchylone, dlatego nie zawierają obecnie żadnej regulacji wpływającej na zakres tego przepisu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1983 r. poz. 173.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 42.Art. 43a.