Art. 6. Podejmowanie kontroli i plan pracy Najwyższej Izby Kontroli

1. Najwyższa Izba Kontroli podejmuje kontrole na zlecenie Sejmu lub jego organów, na wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Prezesa Rady Ministrów oraz z własnej inicjatywy.

2. Najwyższa Izba Kontroli wykonuje swoje zadania na podstawie rocznego planu pracy, który przedkłada Sejmowi; może też przeprowadzać kontrole doraźne.

Komentarz do Art. 6.

Przepis określa, w jaki sposób Najwyższa Izba Kontroli podejmuje i planuje kontrole. Wskazuje zarówno podmioty mogące zainicjować kontrolę, jak i możliwość działania z własnej inicjatywy Izby. Kontrole mogą być podejmowane:

na zlecenie Sejmu lub jego organów,
na wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
na wniosek Prezesa Rady Ministrów,
z własnej inicjatywy Najwyższej Izby Kontroli.

Równocześnie przepis ustanawia roczny plan pracy jako podstawę wykonywania zadań przez Najwyższą Izbę Kontroli. Plan ten jest przedkładany Sejmowi, co wiąże działalność kontrolną z określonym, rocznym zamierzeniem przedstawianym temu organowi. Nie oznacza to jednak, że wszystkie kontrole muszą wynikać wyłącznie z planu. Przepis wyraźnie dopuszcza także przeprowadzanie kontroli doraźnych.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na połączeniu dwóch sposobów organizowania działalności kontrolnej. Z jednej strony plan roczny służy uporządkowaniu zadań Izby i wskazuje podstawę jej pracy w danym okresie. Z drugiej strony możliwość przeprowadzania kontroli doraźnych pozwala podejmować działania także poza planem. Przepis określa więc zarówno zewnętrzne źródła zlecenia lub wniosku o kontrolę, jak i samodzielność Najwyższej Izby Kontroli w podejmowaniu kontroli z własnej inicjatywy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1995 r. poz. 59.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 5.Art. 7.