Art. 35. Ustalanie stanu faktycznego na podstawie dowodów

1. Kontroler ustala stan faktyczny na podstawie zebranych w toku postępowania dowodów.

2. Dowodami są w szczególności dokumenty, zabezpieczone rzeczy, wyniki oględzin, zeznania świadków, opinie biegłych oraz pisemne wyjaśnienia i oświadczenia.

Komentarz do Art. 35.

Przepis określa, w jaki sposób kontroler ustala stan faktyczny w toku postępowania. Zgodnie z ust. 1 podstawą tych ustaleń są dowody zebrane podczas postępowania. Oznacza to, że opis i ocena kontrolowanej sytuacji powinny wynikać z materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie.

Ust. 2 wskazuje przykładowe rodzaje dowodów. Są to w szczególności:

dokumenty,
zabezpieczone rzeczy,
wyniki oględzin,
zeznania świadków,
opinie biegłych,
pisemne wyjaśnienia i oświadczenia.

Sformułowanie „w szczególności” oznacza, że wymienione rodzaje nie wyczerpują samego katalogu dowodów. Przepis wskazuje najważniejsze przykłady, które mogą służyć ustaleniu stanu faktycznego. Poszczególne dowody pozwalają korzystać z różnych źródeł informacji, między innymi z treści dokumentów, zbadanych rzeczy, bezpośrednich oględzin, relacji świadków, specjalistycznych opinii oraz pisemnych stanowisk lub informacji.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na powiązaniu ustaleń kontrolera z dowodami zebranymi w postępowaniu. Samo ustalenie stanu faktycznego nie zostało tu przedstawione jako działanie oderwane od materiału dowodowego, lecz jako rezultat korzystania z określonych źródeł informacji. Przepis wyznacza więc podstawowy sposób dokumentowania i uzasadniania ustaleń faktycznych dokonywanych przez kontrolera.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1995 r. poz. 59.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

dokumenty

Art. 34.Art. 35a.