Art. 45. Dowód z dokumentu

1. Dowodem z dokumentu w postępowaniu może być tylko oryginał dokumentu lub jego kopia poświadczona przez organ administracji publicznej, notariusza, adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego, doradcę podatkowego lub upoważnionego pracownika podmiotu gospodarczego.

2. Jeżeli dokument został sporządzony w języku obcym, Prezes Urzędu może zażądać także przekazania tłumaczenia na język polski tego dokumentu albo jego części mającej stanowić dowód w sprawie.

Komentarz do Art. 45.

Przepis określa, w jakiej postaci dokument może stanowić dowód w postępowaniu. Ustanawia zamknięty katalog dopuszczalnych form: dowodem może być oryginał dokumentu albo jego kopia poświadczona za zgodność przez jeden z podmiotów wskazanych w przepisie. Są to: organ administracji publicznej, notariusz, adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, doradca podatkowy oraz upoważniony pracownik podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że sama kopia dokumentu nie jest wystarczająca, jeżeli nie została poświadczona przez podmiot należący do tego katalogu. Przepis nie wskazuje dodatkowych wymagań dotyczących sposobu poświadczenia ani treści takiej czynności, lecz wyraźnie określa, kto może jej dokonać. W praktyce forma dokumentu ma więc znaczenie dla tego, czy może on zostać wykorzystany jako dowód w sprawie.

Drugi ustęp dotyczy dokumentów sporządzonych w języku obcym. Prezes Urzędu może zażądać przekazania tłumaczenia na język polski całego dokumentu albo tylko tej jego części, która ma stanowić dowód. Żądanie nie musi zatem obejmować pełnej treści dokumentu, jeżeli dla sprawy istotny jest jedynie określony fragment. Przepis pozostawia Prezesowi Urzędu decyzję co do wystąpienia z takim żądaniem, a obowiązek przekazania tłumaczenia powstaje w związku z jego zażądaniem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1826.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 44.Art. 46.