Art. 40. Stosowanie umów międzynarodowych

Do spraw objętych przepisami ustawy, które uregulowane są postanowieniami obowiązujących Rzeczpospolitą Polską ratyfikowanych za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie umów międzynarodowych, stosuje się postanowienia tych umów.

Komentarz do Art. 40.

Przepis określa, które regulacje należy stosować w sprawach objętych ustawą, jeżeli dana kwestia została jednocześnie uregulowana w umowie międzynarodowej. Chodzi wyłącznie o umowy, które spełniają dwa wskazane warunki: obowiązują Rzeczpospolitą Polską oraz zostały ratyfikowane za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie.

Zastosowanie przepisu wymaga więc ustalenia, czy konkretna sprawa mieści się w zakresie ustawy, a następnie, czy dotyczą jej postanowienia takiej umowy międzynarodowej. Jeżeli oba warunki są spełnione, stosuje się postanowienia umowy. Przepis nie ogranicza tej zasady do określonego rodzaju spraw ani nie wskazuje szczegółowego trybu ustalania, które postanowienia umowy mają zastosowanie.

Znaczenie praktyczne art. 40 polega na wskazaniu reguły postępowania w sytuacji, gdy ta sama sprawa jest uregulowana zarówno w ustawie, jak i w odpowiedniej umowie międzynarodowej. W takim przypadku rozstrzygające są postanowienia tej umowy, o ile jest ona objęta zakresem przepisu, czyli obowiązuje Polskę i została ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie. regulacja ta wiąże stosowanie przepisów ustawy z uwzględnieniem zobowiązań wynikających z takich umów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 823.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 39.Art. 41.