Art. 40. Stosowanie postanowień umów międzynarodowych

Do spraw objętych przepisami ustawy, które uregulowane są postanowieniami obowiązujących Rzeczpospolitą Polską ratyfikowanych za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie umów międzynarodowych, stosuje się postanowienia tych umów.

Komentarz do Art. 40.

Przepis określa, jakie regulacje należy stosować w sprawach objętych ustawą, jeżeli te same sprawy zostały uregulowane także w określonych umowach międzynarodowych. Chodzi wyłącznie o umowy, które są jednocześnie ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską oraz ratyfikowane za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie.

Zastosowanie art. 40 wymaga więc spełnienia kilku przesłanek. Po pierwsze, sprawa musi należeć do zakresu spraw objętych przepisami ustawy. Po drugie, musi być uregulowana postanowieniami umowy międzynarodowej. Po trzecie, umowa ta musi mieć wskazany w przepisie sposób ratyfikacji. Jeżeli wszystkie te warunki są spełnione, w danej sprawie stosuje się postanowienia takiej umowy.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu, że przy rozpatrywaniu spraw należących do zakresu ustawy nie uwzględnia się wyłącznie jej postanowień. W sytuacji, gdy obowiązująca Rzeczpospolitą Polską umowa międzynarodowa reguluje tę samą sprawę, zastosowanie znajdują jej postanowienia. Przepis nie rozszerza samodzielnie zakresu umów ani nie określa ich treści. Wskazuje jedynie regułę postępowania dla spraw, które są uregulowane równocześnie w ustawie i w umowie spełniającej warunki określone w tym artykule.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 141.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 39.Art. 41.