Art. 11. Warunki wystawienia zaświadczenia przez lekarza sądowego

Lekarz sądowy wystawia zaświadczenie po uprzednim osobistym zbadaniu uczestnika postępowania i po zapoznaniu się z dostępną dokumentacją medyczną.

Komentarz do Art. 11.

Przepis określa podstawowe warunki wystawienia zaświadczenia przez lekarza sądowego. Zaświadczenie może zostać wystawione dopiero po wykonaniu dwóch czynności: osobistym zbadaniu uczestnika postępowania oraz zapoznaniu się z dostępną dokumentacją medyczną.

Sformułowanie „osobiste zbadanie” wskazuje, że lekarz sądowy powinien bezpośrednio zbadać konkretną osobę, której dotyczy zaświadczenie. Nie chodzi więc wyłącznie o analizę dokumentów medycznych. Jednocześnie samo badanie nie jest jedynym elementem wymaganym przez przepis. Lekarz powinien także zapoznać się z dokumentacją medyczną, która jest dostępna w danej sprawie. Oba te elementy poprzedzają wystawienie zaświadczenia.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu podstawy, na której lekarz sądowy sporządza zaświadczenie. Powinny nią być zarówno własne ustalenia dokonane podczas badania uczestnika postępowania, jak i informacje wynikające z dostępnej dokumentacji medycznej. Kolejność czynności również ma znaczenie, ponieważ badanie i zapoznanie się z dokumentacją mają nastąpić przed wystawieniem zaświadczenia. Przepis nie opisuje natomiast treści samego zaświadczenia ani sposobu dokumentowania przeprowadzonych czynności. Wprowadza przede wszystkim wymóg, aby zaświadczenie było poprzedzone bezpośrednim badaniem osoby oraz analizą dostępnych danych medycznych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2007 r. poz. 849.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

zaświadczenia

Art. 10.Art. 12.