Art. 6. Poradnictwo medyczne i psychologiczne w leczeniu niepłodności

Poradnictwo medyczne, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, obejmuje w szczególności przekazywanie pacjentom informacji na temat płodności, fizjologii rozrodu, warunków, jakie muszą być zachowane dla urodzenia zdrowego dziecka, i właściwych zachowań prekoncepcyjnych. Poradnictwo medyczne, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, może także obejmować poradnictwo psychologiczne.

Komentarz do Art. 6.

Przepis określa zakres poradnictwa medycznego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1. Jego podstawowym elementem jest przekazywanie pacjentom informacji związanych z płodnością i rozrodem. Ustawa wskazuje kilka obszarów, których może dotyczyć takie poradnictwo:

płodność,
fizjologia rozrodu,
warunki, jakie muszą być zachowane dla urodzenia zdrowego dziecka,
właściwe zachowania prekoncepcyjne.

Zakres ten obejmuje zarówno informacje o funkcjonowaniu organizmu w związku z rozrodem, jak i treści dotyczące okoliczności sprzyjających urodzeniu zdrowego dziecka oraz zachowań podejmowanych przed poczęciem. Sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że wymienione zagadnienia stanowią najważniejsze przykłady tematyki poradnictwa, a nie zamknięty wykaz jego możliwych treści.

Przepis przewiduje również możliwość objęcia poradnictwem psychologicznym. Nie przedstawia go jako obowiązkowego elementu każdego poradnictwa medycznego, lecz wskazuje, że może ono zostać do niego włączone. W praktyce art. 6 wyznacza więc informacyjny zakres poradnictwa oraz dopuszcza jego uzupełnienie o wsparcie psychologiczne. Adresatami tych informacji są pacjenci, a przedmiotem poradnictwa są kwestie dotyczące płodności, fizjologii rozrodu, przygotowania do poczęcia i warunków związanych z urodzeniem zdrowego dziecka.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1087.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 5.Art. 7.