Art. 34. Odnotowanie warunków i okoliczności w dokumentacji medycznej

Spełnienie warunków, o których mowa w art. 29 ust. 1–3, art. 30 ust. 1–3, art. 31 i art. 32, oraz zaistnienie okoliczności, o których mowa w art. 29 ust. 4, art. 30 ust. 4 i art. 33, odnotowuje się w dokumentacji medycznej.

Komentarz do Art. 34.

Przepis określa obowiązek dokumentowania określonych elementów związanych ze stosowaniem ustawy. W dokumentacji medycznej odnotowuje się zarówno spełnienie warunków, jak i zaistnienie wskazanych okoliczności. Chodzi o warunki wymienione w art. 29 ust. 1-3, art. 30 ust. 1-3, art. 31 i art. 32, a także o okoliczności, o których mowa w art. 29 ust. 4, art. 30 ust. 4 i art. 33.

Przepis rozróżnia więc dwie kategorie informacji podlegających zapisaniu. Pierwszą jest potwierdzenie, że zostały spełnione warunki wskazane w przywołanych jednostkach redakcyjnych. Drugą stanowi odnotowanie faktu wystąpienia okoliczności określonych w pozostałych przepisach. Art. 34 nie opisuje samych warunków ani okoliczności i nie ustanawia ich treści, lecz wskazuje sposób ich utrwalenia.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że informacje o spełnieniu wymaganych warunków oraz o wystąpieniu określonych okoliczności powinny znajdować się w dokumentacji medycznej. Dokumentacja staje się zatem miejscem, w którym zapisuje się te fakty w związku z zastosowaniem regulacji wskazanych w art. 29, art. 30, art. 31, art. 32 i art. 33. Przepis porządkuje tym samym zakres informacji, które mają zostać udokumentowane, oraz wiąże ten obowiązek bezpośrednio z dokumentacją medyczną.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1087.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 33.Art. 35.