Art. 55. Organizacja ratownictwa górskiego i wodnego

1. Organizowanie pomocy oraz ratowanie osób, które uległy wypadkowi lub są narażone na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia w górach, należy w szczególności do Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego oraz Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego – specjalistycznych stowarzyszeń o zasięgu ogólnokrajowym – w zakresie określonym w statutach tych organizacji.

2. Organizowanie pomocy oraz ratowanie osób, które uległy wypadkowi lub są narażone na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia na wodach, należy w szczególności do Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego – specjalistycznego stowarzyszenia o zasięgu ogólnokrajowym – w zakresie określonym w statucie tej organizacji.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres obowiązków i uprawnień specjalistycznych organizacji ratowniczych, warunki ich wykonywania przez inne organizacje ratownicze, a także rodzaj i wysokość świadczeń przysługujących ratownikom górskim i wodnym w związku z udziałem w akcji ratowniczej. Rozporządzenie powinno określać zadania w zakresie organizowania pomocy oraz ratowania osób podejmowane przez poszczególne organizacje ratownicze, a także przewidywać świadczenia finansowe i rzeczowe, z uwzględnieniem czasu trwania i stopnia niebezpieczeństwa wyprawy ratunkowej.

Komentarz do Art. 55.

Przepis określa, które organizacje w szczególności odpowiadają za organizowanie pomocy i ratowanie osób w górach oraz na wodach. W odniesieniu do obszarów górskich wskazuje Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe i Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe, określając je jako specjalistyczne stowarzyszenia o zasięgu ogólnokrajowym. Ich działania obejmują osoby, które uległy wypadkowi albo są narażone na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia. Zakres zadań tych organizacji wynika z ich statutów.

Na wodach analogiczną rolę przypisano Wodnemu Ochotniczemu Pogotowiu Ratunkowemu, również określonemu jako specjalistyczne stowarzyszenie o zasięgu ogólnokrajowym. Także w tym przypadku statut wyznacza zakres wykonywanych działań. Sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że przepis wymienia podstawowe, wyspecjalizowane organizacje ratownicze, nie opisując całego systemu pomocy.

Ustęp 3 przewiduje wydanie rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej i sportu. Rozporządzenie ma określić szczegółowe obowiązki i uprawnienia specjalistycznych organizacji ratowniczych, warunki wykonywania tych zadań przez inne organizacje ratownicze oraz rodzaj i wysokość świadczeń dla ratowników górskich i wodnych uczestniczących w akcji ratowniczej. Powinno także wskazać zadania poszczególnych organizacji oraz przewidywać świadczenia finansowe i rzeczowe, z uwzględnieniem czasu trwania i stopnia niebezpieczeństwa wyprawy ratunkowej. Praktyczne znaczenie przepisu polega więc na rozdzieleniu podstawowych obszarów ratownictwa oraz ustanowieniu podstaw do szczegółowego uregulowania organizacji akcji i świadczeń dla ratowników.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1996 r. poz. 113.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

stowarzyszenia

Art. 54.Art. 56.