Art. 2. Cele kultury fizycznej i sposoby ich realizacji

1. Podstawowymi celami kultury fizycznej jest dbałość o prawidłowy rozwój psychofizyczny i zdrowie wszystkich obywateli.

2. Cele, o których mowa w ust. 1, realizowane są w szczególności poprzez:

1) wychowanie fizyczne;

2) sport;

3) rekreację ruchową;

4) rehabilitację ruchową.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa podstawowy cel kultury fizycznej oraz wskazuje sposoby jego realizacji. Jest nim dbałość o prawidłowy rozwój psychofizyczny i zdrowie wszystkich obywateli. Oznacza to, że kultura fizyczna została ujęta szeroko, jako działalność ukierunkowana zarówno na rozwój człowieka, jak i na ochronę jego zdrowia.

Realizacja tego celu odbywa się w szczególności poprzez cztery obszary: wychowanie fizyczne, sport, rekreację ruchową oraz rehabilitację ruchową. Wychowanie fizyczne wiąże się z kształtowaniem sprawności i rozwoju psychofizycznego, sport obejmuje aktywność podejmowaną w ramach tej dziedziny, rekreacja ruchowa służy aktywnemu wypoczynkowi, a rehabilitacja ruchowa wspiera przywracanie lub poprawę sprawności. Takie objaśnienie wynika z samego zestawienia form wskazanych w przepisie, bez rozszerzania ich ustawowych definicji.

Zwrot „w szczególności” wskazuje, że wymienione sposoby mają charakter podstawowy i przykładowy, a przepis nie ogranicza realizacji celów kultury fizycznej wyłącznie do tych czterech form. Jednocześnie ustęp 2 wiąże wszystkie wskazane działania z celami określonymi w ustępie 1. Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyznaczeniu ogólnego kierunku działań w obszarze kultury fizycznej, którym pozostają rozwój psychofizyczny i zdrowie wszystkich obywateli.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1996 r. poz. 113.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

sport

Art. 1.Art. 3.