Sport

W polskim prawie sport oznacza wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez doraźne albo zorganizowane uczestnictwo wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków społecznych albo osiągnięcie wyników sportowych na różnych poziomach. Definicja ta wynika z ustawy o sporcie i obejmuje zarówno sport wyczynowy, jak i amatorski, szkolny, rekreacyjny oraz powszechną aktywność fizyczną.

Istotą sportu może być współzawodnictwo i uzyskiwanie wyników, ale nie jest to warunek konieczny. Za sport mogą być uznawane także zorganizowane zajęcia i formy ruchu służące zdrowiu, sprawności, integracji społecznej lub rekreacji. Przepisy posługują się również określeniami „uprawianie sportu”, „organizowanie sportu” oraz „sport kwalifikowany” lub sport wyczynowy, gdy znaczenie ma poziom rywalizacji, udział we współzawodnictwie albo status zawodnika.

Pojęcie to ma znaczenie w wielu dziedzinach prawa. Ustawa o sporcie reguluje między innymi organizację sportu, działalność klubów i związków sportowych, zasady współzawodnictwa, odpowiedzialność dyscyplinarną oraz przeciwdziałanie dopingowi. Przepisy mogą także określać zadania organów publicznych w zakresie wspierania sportu, zasady korzystania z obiektów sportowych i warunki finansowania określonych przedsięwzięć.

Termin występuje również w regulacjach dotyczących gospodarowania nieruchomościami, jeżeli nieruchomość jest wykorzystywana na cele sportowe. Jej podstawowy sposób korzystania może wpływać na ustalenie opłaty z tytułu trwałego zarządu, a zmiana przeznaczenia może powodować zmianę tej opłaty. W Prawie wodnym sport jest wskazywany jako jeden z celów korzystania z wód, a odrębne zasady mogą dotyczyć statków sportowych i rekreacyjnych oraz opłat za korzystanie z infrastruktury wodnej. Pojęcie ma także znaczenie przy określaniu wymagań technicznych dla małych jednostek sportowych i rekreacyjnych.