Art. 47. Zakaz ograniczania uprawnień konsumenta umową

Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać uprawnień konsumenta przewidzianych w ustawie. W takich przypadkach stosuje się przepisy ustawy.

Komentarz do Art. 47.

Przepis ustanawia zasadę ochrony uprawnień konsumenta wynikających z ustawy. Oznacza to, że treść umowy nie może skutecznie pozbawić konsumenta praw przyznanych mu przez ustawę ani ich ograniczyć. Zakaz obejmuje zarówno całkowite wyłączenie danego uprawnienia, jak i takie ukształtowanie postanowienia umownego, które zmniejsza zakres ochrony przewidzianej w ustawie.

Znaczenie przepisu nie zależy od tego, jak strony nazwą dane postanowienie ani w jakiej części umowy się ono znajdzie. Jeżeli postanowienie umowne prowadzi do wyłączenia albo ograniczenia uprawnienia konsumenta przewidzianego w ustawie, zastosowanie znajdują przepisy ustawy. Umowa nie może więc zastąpić ustawowej ochrony rozwiązaniem mniej korzystnym dla konsumenta.

W praktyce przepis wyznacza granicę swobody kształtowania treści umowy. Strony mogą zawierać postanowienia umowne, ale nie mogą za ich pomocą usunąć ani zmniejszyć uprawnień konsumenta przyznanych ustawą. W razie wystąpienia takiego postanowienia punktem odniesienia pozostaje ustawa, a nie ograniczenie lub wyłączenie zapisane w umowie. Przepis pełni zatem funkcję zabezpieczającą, ponieważ zapewnia stosowanie ustawowych uprawnień konsumenta także wtedy, gdy umowa zawiera odmienne postanowienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 715.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 45.Art. 48.