Art. 3. Polityka rozwoju systemu i współpraca z organami Unii

Minister właściwy do spraw klimatu prowadzi politykę w zakresie rozwoju systemu oraz współpracuje z organami Unii Europejskiej w tym zakresie.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa podstawowy zakres odpowiedzialności ministra właściwego do spraw klimatu w odniesieniu do krajowego systemu ekozarządzania i audytu. Powierza mu dwa powiązane zadania: prowadzenie polityki dotyczącej rozwoju systemu oraz współpracę z organami Unii Europejskiej w tym zakresie.

Prowadzenie polityki oznacza, że minister jest organem odpowiedzialnym za wyznaczanie kierunku rozwoju systemu. Przepis nie określa jednak szczegółowych instrumentów tej polityki, sposobu jej realizacji ani konkretnych działań, które mają być podejmowane. Wskazuje natomiast na jej przedmiot, którym jest rozwój systemu.

Drugim elementem regulacji jest współpraca z organami Unii Europejskiej. Ma ona dotyczyć tego samego zakresu, a więc spraw związanych z rozwojem systemu. Przepis wiąże zatem krajowe działania ministra z relacjami z organami unijnymi, nie opisując formy, procedury ani częstotliwości takiej współpracy.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na jednoznacznym wskazaniu organu odpowiedzialnego za oba te obszary. Minister właściwy do spraw klimatu pełni funkcję podmiotu prowadzącego politykę rozwoju systemu oraz reprezentującego krajowy wymiar tych działań we współpracy z organami Unii Europejskiej. Regulacja ma charakter kompetencyjny i wyznacza ogólne ramy działania ministra, bez ustanawiania szczegółowych obowiązków innych podmiotów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 1060.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 4.