Art. 2. Skład krajowego systemu ekozarządzania i audytu

Krajowy system ekozarządzania i audytu (EMAS), zwany dalej „systemem”, tworzą:

1) minister właściwy do spraw klimatu;

2) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska;

3) Polskie Centrum Akredytacji.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa, z jakich podmiotów składa się krajowy system ekozarządzania i audytu, oznaczony skrótem EMAS. Wprowadza także skróconą nazwę „system”, którą posługuje się ustawa w dalszych przepisach. Regulacja ma charakter organizacyjny, ponieważ wskazuje skład systemu, a nie opisuje jego procedur, zasad działania ani zadań poszczególnych podmiotów.

System tworzą trzy elementy:

minister właściwy do spraw klimatu,
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska,
Polskie Centrum Akredytacji.

Przepis wymienia te podmioty wprost, dzięki czemu określa formalną strukturę systemu. W przypadku ministra użyto określenia „właściwy do spraw klimatu”, co wskazuje na funkcję przypisaną do zakresu działania tego organu, a nie na osobę pełniącą stanowisko. Pozostałe elementy systemu wskazano przez ich pełne nazwy.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ustaleniu, jakie podmioty należy łącznie rozumieć jako krajowy system ekozarządzania i audytu. Sam art. 2 nie rozdziela jednak kompetencji między wymienione organy i instytucję, nie wskazuje sposobu ich współpracy oraz nie określa szczegółowych wymagań związanych z funkcjonowaniem systemu. Takie kwestie nie wynikają z treści tego przepisu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 1060.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.