Art. 37i. Brak prawa aplikanta aplikacji uzupełniającej do stypendium

Aplikantowi aplikacji uzupełniającej sędziowskiej i aplikacji uzupełniającej prokuratorskiej stypendium nie przysługuje.

Komentarz do Art. 37i.

Przepis określa zasady dotyczące stypendium dla osób odbywających aplikację uzupełniającą sędziowską albo aplikację uzupełniającą prokuratorską. Jego treść jest jednoznaczna: aplikantowi żadnej z tych dwóch aplikacji stypendium nie przysługuje.

Regulacja obejmuje dwa rodzaje aplikacji, wskazane odrębnie, lecz przewiduje wobec nich takie samo rozwiązanie. Nie ma znaczenia, czy dana osoba odbywa aplikację uzupełniającą sędziowską, czy aplikację uzupełniającą prokuratorską, ponieważ w obu przypadkach przepis wyłącza przysługiwanie stypendium. Decydujące znaczenie ma więc sam status aplikanta jednej z tych aplikacji.

Przepis ma charakter wyłączający. Nie ustanawia prawa do stypendium ani nie określa jego wysokości, sposobu wypłaty czy warunków uzyskania. Zamiast tego przesądza, że w odniesieniu do wskazanych aplikantów świadczenie to nie przysługuje. Oznacza to, że samo odbywanie aplikacji uzupełniającej sędziowskiej lub prokuratorskiej nie tworzy, na podstawie tego przepisu, uprawnienia do otrzymywania stypendium.

W praktyce art. 37i. rozstrzyga więc kwestię finansowego statusu aplikantów w zakresie stypendium, wskazując wprost na brak tego świadczenia dla obu wymienionych grup. Zakres przepisu jest ograniczony do stypendium i do aplikantów aplikacji uzupełniającej sędziowskiej oraz aplikacji uzupełniającej prokuratorskiej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2009 r. poz. 157.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 37h.Art. 38.