Art. 37b. Warunki przyjęcia na aplikację uzupełniającą

1. Aplikantem aplikacji uzupełniającej sędziowskiej albo aplikacji uzupełniającej prokuratorskiej może zostać osoba, która spełnia warunki, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 i 2–5, a także:

1) (utracił moc)

2) w okresie 5 lat przed dniem przeprowadzenia konkursu na aplikację uzupełniającą sędziowską albo na aplikację uzupełniającą prokuratorską była zatrudniona łącznie przez okres co najmniej 2 lat na stanowisku referendarza sądowego, asystenta sędziego, starszego asystenta sędziego lub asystenta prokuratora;

3) w dniu przeprowadzenia konkursu na aplikację uzupełniającą sędziowską albo na aplikację uzupełniającą prokuratorską jest zatrudniona na stanowisku referendarza sądowego, asystenta sędziego, starszego asystenta sędziego lub asystenta prokuratora.

2. W przypadku zatrudnienia w niepełnym wymiarze okres zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, podlega proporcjonalnemu wydłużeniu.

Komentarz do Art. 37b.

Przepis określa, kto może zostać aplikantem aplikacji uzupełniającej sędziowskiej albo aplikacji uzupełniającej prokuratorskiej. Podstawą jest spełnienie warunków wskazanych w art. 24 ust. 1 pkt 1 i 2-5, a także spełnienie dodatkowego warunku związanego z doświadczeniem zawodowym lub aktualnym zatrudnieniem.

Kandydat musi albo w okresie 5 lat przed dniem przeprowadzenia konkursu przepracować łącznie co najmniej 2 lata na jednym ze wskazanych stanowisk, albo być zatrudniony na takim stanowisku w dniu przeprowadzenia konkursu. Przepis wymienia stanowiska referendarza sądowego, asystenta sędziego, starszego asystenta sędziego oraz asystenta prokuratora. Oznacza to, że wymóg może zostać spełniony zarówno przez odpowiedni staż zatrudnienia uzyskany przed konkursem, jak i przez aktualne zatrudnienie w dniu konkursu.

W przypadku stażu wymaganego na podstawie ust. 1 pkt 2 uwzględnia się łączny okres zatrudnienia, a nie tylko czas przepracowany w jednym miejscu. Jeżeli zatrudnienie odbywało się w niepełnym wymiarze czasu pracy, wymagany okres ulega proporcjonalnemu wydłużeniu. W praktyce oznacza to, że krótszy wymiar pracy nie jest traktowany tak samo jak zatrudnienie w pełnym wymiarze, lecz musi zostać odpowiednio przeliczony. Punkt 1 został oznaczony jako przepis, który utracił moc, dlatego nie ustanawia obecnie dodatkowego warunku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2009 r. poz. 157.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 37a.Art. 37c.