Art. 19. Ocena jakości opieki kardiologicznej
1. Ocena poziomu jakości opieki kardiologicznej jest prowadzona w podziale na poszczególne rozpoznania na podstawie wskaźników jakości opieki kardiologicznej mieszczących się w zakresie obszarów:
1) klinicznego – opisywanego przez parametry dotyczące poziomów i efektów realizowanych świadczeń opieki zdrowotnej:
a) efekt leczniczy,
b) powtórne hospitalizacje z tej samej przyczyny,
c) śmiertelność po zabiegach w trakcie hospitalizacji w okresach 30 dni, 90 dni oraz roku od dnia zakończenia hospitalizacji,
d) strukturę procedur medycznych wykonywanych w przypadkach określonych problemów zdrowotnych,
e) doświadczenie w wykonywaniu określonych świadczeń opieki zdrowotnej;
2) zarządczego – opisywanego przez parametry dotyczące organizacji udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej:
a) koordynację opieki kardiologicznej,
b) ciągłość opieki kardiologicznej,
c) realizację opieki kardiologicznej zgodnie z kluczowymi zaleceniami,
d) długość hospitalizacji,
e) strukturę realizowanych świadczeń opieki zdrowotnej,
f) stopień wykorzystania zasobów będących w dyspozycji ośrodka kardiologicznego,
g) posiadanie akredytacji lub innego certyfikatu albo świadectwa potwierdzającego jakość wydanego przez niezależną akredytowaną jednostkę.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wskaźniki jakości opieki kardiologicznej, o których mowa w ust. 1, oraz ich wartości minimalne i docelowe, a także ich mierniki oraz sposób ich obliczania, mając na uwadze konieczność zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa i efektywności opieki kardiologicznej.
Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 779.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.