Art. 94n. Legitymowanie i ustalanie tożsamości sprawdzanych

W toku nabycia sprawdzającego sprawdzającemu przysługuje uprawnienie do legitymowania lub ustalania w inny sposób tożsamości sprawdzanych w zakresie niezbędnym na potrzeby tego nabycia.

Komentarz do Art. 94n.

Przepis określa uprawnienie osoby sprawdzającej w toku nabycia sprawdzającego. Uprawnienie to obejmuje możliwość legitymowania sprawdzanych albo ustalania ich tożsamości w inny sposób. Nie chodzi więc wyłącznie o okazanie dokumentu, ponieważ przepis dopuszcza także inną metodę identyfikacji, o ile służy ona ustaleniu tożsamości.

Zakres tego uprawnienia jest ograniczony. Czynności identyfikacyjne mogą być podejmowane tylko w zakresie niezbędnym na potrzeby konkretnego nabycia sprawdzającego. Oznacza to, że przepis wiąże ustalanie tożsamości z przebiegiem tego nabycia i nie ustanawia ogólnego, nieograniczonego uprawnienia do legitymowania. Granicą pozostaje konieczność związana z realizacją wskazanego celu.

Regulacja wskazuje również, wobec kogo uprawnienie może być wykonywane, posługując się określeniem sprawdzanych. W praktyce przepis tworzy podstawę do potwierdzenia tożsamości osób uczestniczących w nabyciu sprawdzającym, gdy jest to potrzebne dla jego przeprowadzenia. Jednocześnie nie określa szczegółowego sposobu legitymowania ani nie wskazuje zamkniętego katalogu innych metod ustalania tożsamości. Kluczowe pozostają zatem dwa elementy, związek czynności z nabyciem sprawdzającym oraz ograniczenie jej zakresu do tego, co niezbędne.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1947.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 94m.Art. 94o.