Art. 94m. Podstawa i elementy stałego upoważnienia do nabycia sprawdzającego

1. Nabycie sprawdzające jest dokonywane na podstawie legitymacji służbowej i stałego upoważnienia udzielonego przez naczelnika urzędu skarbowego albo naczelnika urzędu celno-skarbowego.

2. Stałe upoważnienie zawiera:

1) oznaczenie organu;

2) datę i miejsce wystawienia;

3) wskazanie podstawy prawnej;

4) wskazanie sprawdzającego;

5) podpis osoby udzielającej upoważnienia.

Komentarz do Art. 94m.

Przepis określa formalne podstawy dokonywania nabycia sprawdzającego. Czynność ta wymaga jednocześnie posługiwania się legitymacją służbową oraz stałym upoważnieniem. Upoważnienie musi być udzielone przez właściwy organ, czyli naczelnika urzędu skarbowego albo naczelnika urzędu celno-skarbowego. Oznacza to, że samo posiadanie legitymacji służbowej nie zastępuje stałego upoważnienia, a nabycie sprawdzające powinno opierać się na obu wskazanych dokumentach.

Przepis szczegółowo wskazuje, jakie informacje musi zawierać stałe upoważnienie. Należą do nich:

oznaczenie organu,
data i miejsce wystawienia,
wskazanie podstawy prawnej,
wskazanie sprawdzającego,
podpis osoby udzielającej upoważnienia.

Wymienione elementy pozwalają ustalić, jaki organ wystawił dokument, kiedy i gdzie to nastąpiło, na jakiej podstawie prawnej go wydano oraz której osoby dotyczy. Podpis osoby udzielającej upoważnienia potwierdza jego udzielenie. Przepis wiąże więc możliwość dokonania nabycia sprawdzającego z określonym umocowaniem oraz określa minimalną treść dokumentu, który to umocowanie potwierdza. W praktyce znaczenie ma zarówno prawidłowe udzielenie stałego upoważnienia przez właściwego naczelnika, jak i kompletność danych zamieszczonych w tym dokumencie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1947.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 94l.Art. 94n.