Art. 34. Powoływanie i odwoływanie zastępcy naczelnika urzędu celno-skarbowego

1. Zastępcę naczelnika urzędu celno-skarbowego powołuje dyrektor izby administracji skarbowej na wniosek naczelnika urzędu celno-skarbowego.

2. Zastępcę naczelnika urzędu celno-skarbowego odwołuje dyrektor izby administracji skarbowej.

3. Przepisy art. 24 ust. 2, 4 i 7 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 34.

Przepis określa zasady powoływania i odwoływania zastępcy naczelnika urzędu celno-skarbowego, wskazując jednocześnie organy właściwe w obu sprawach. Powołanie należy do dyrektora izby administracji skarbowej, ale może nastąpić wyłącznie na wniosek naczelnika urzędu celno-skarbowego. Oznacza to, że procedura wymaga współdziałania dwóch organów: naczelnik urzędu celno-skarbowego występuje z wnioskiem, natomiast dyrektor izby administracji skarbowej podejmuje decyzję o powołaniu.

Odwołanie zastępcy również należy do dyrektora izby administracji skarbowej. W tym przypadku przepis nie wskazuje na konieczność złożenia wniosku przez naczelnika urzędu celno-skarbowego. Rozróżnienie tych procedur ma znaczenie praktyczne, ponieważ pokazuje, że wniosek naczelnika jest elementem powołania, lecz nie został wskazany jako warunek odwołania.

Ustęp 3 nakazuje odpowiednie stosowanie art. 24 ust. 2, 4 i 7. Odesłanie to oznacza, że przy sprawach uregulowanych w art. 34 należy uwzględniać rozwiązania przewidziane w wymienionych jednostkach redakcyjnych, z uwzględnieniem charakteru powołania i odwołania zastępcy naczelnika urzędu celno-skarbowego. Przepis wyraźnie rozdziela więc rolę wnioskodawcy od roli organu dokonującego powołania oraz pozostawia dyrektorowi izby administracji skarbowej kompetencję do odwołania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1947.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 33a.Art. 34a.