Art. 31. Powoływanie i odwoływanie zastępcy naczelnika urzędu skarbowego

1. Zastępcę naczelnika urzędu skarbowego powołuje dyrektor izby administracji skarbowej na wniosek naczelnika urzędu skarbowego.

2. Zastępcę naczelnika urzędu skarbowego odwołuje dyrektor izby administracji skarbowej.

3. Przepisy art. 24 ust. 2, 4 i 7 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 31.

Przepis określa sposób powołania i odwołania zastępcy naczelnika urzędu skarbowego, rozdzielając te kompetencje między dwa podmioty. Powołanie następuje przez dyrektora izby administracji skarbowej, ale wymaga wniosku naczelnika urzędu skarbowego. Oznacza to, że naczelnik urzędu skarbowego może wystąpić z wnioskiem, natomiast formalną decyzję o powołaniu podejmuje dyrektor izby administracji skarbowej.

Odwołanie zastępcy należy do dyrektora izby administracji skarbowej. W tym przypadku przepis nie wskazuje na konieczność wcześniejszego wniosku naczelnika urzędu skarbowego. Z samego przepisu wynika więc różnica między obiema czynnościami: przy powołaniu przewidziano udział naczelnika w postaci wniosku, a przy odwołaniu wskazano bezpośrednią kompetencję dyrektora izby.

Ustęp 3 nakazuje odpowiednie stosowanie przepisów art. 24 ust. 2, 4 i 7. Odesłanie to oznacza, że regulacje zawarte w tych jednostkach należy uwzględniać także w sprawach dotyczących zastępcy naczelnika urzędu skarbowego, z uwzględnieniem charakteru tej funkcji. Przepis tworzy zatem podstawowe ramy organizacyjne obsadzania i kończenia pełnienia funkcji zastępcy, wskazując właściwy organ oraz warunek wniosku wymagany wyłącznie przy powołaniu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1947.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 30.Art. 32.