Art. 213. Wyżywienie funkcjonariuszy podczas wykonywania zadań

1. Funkcjonariusze w czasie wykonywania zadań służbowych mogą otrzymywać nieodpłatnie wyżywienie oraz napoje, zwane dalej „wyżywieniem”, lub równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których funkcjonariusz otrzymuje wyżywienie lub równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie, normy wyżywienia i wysokość równoważnika pieniężnego, sposób ustalania wartości pieniężnej równoważnika, warunki i tryb jego wypłacania, a także organy właściwe w tych sprawach, uwzględniając zakres i specyfikę zadań służbowych wykonywanych przez funkcjonariuszy.

Komentarz do Art. 213.

Przepis określa zasady zapewniania funkcjonariuszom wyżywienia podczas wykonywania zadań służbowych. W tym czasie mogą oni otrzymywać nieodpłatnie wyżywienie oraz napoje, określane w przepisie łącznie jako „wyżywienie”. Zamiast świadczenia w naturze może zostać przyznany równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie.

Samo wskazanie możliwości otrzymania wyżywienia lub równoważnika nie określa jeszcze, w jakich konkretnie sytuacjach świadczenie przysługuje, ani jaka jest jego wysokość. Te kwestie zostały przekazane do uregulowania w rozporządzeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych. W rozporządzeniu mają zostać określone:

przypadki, w których funkcjonariusz otrzymuje wyżywienie lub równoważnik pieniężny,
normy wyżywienia i wysokość równoważnika,
sposób ustalania jego wartości pieniężnej,
warunki i tryb wypłacania równoważnika,
organy właściwe w tych sprawach.

Zakres upoważnienia obejmuje więc zarówno przesłanki przyznania świadczenia, jak i jego wymiar oraz procedurę realizacji. Przy wydawaniu rozporządzenia minister ma uwzględnić zakres i specyfikę zadań służbowych wykonywanych przez funkcjonariuszy. W praktyce oznacza to, że szczegółowe zasady korzystania z wyżywienia albo otrzymywania równoważnika wynikają z aktu wykonawczego, a przepis ustawy wyznacza ramy tego uregulowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1947.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 212.Art. 214.