Art. 35. Oplata podstawowa i opłata stosunkowa w sprawach z zakresu prawa pracy

Brzmienie obowiązuje od 8 lipca 2026 r. Zmieniono: ust. 2. Podstawa: Ustawa z dnia 11 marca 2026 r. o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. 2026 poz. 473.

Zmiana uchwalona, wejdzie w życie po ogłoszeniu ustawy zmieniającej. Zmiana obejmie: ust. 2. Podstawa: Ustawa o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz niektórych innych ustaw.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

2. Pracodawca uiszcza opłatę podstawową od pism podlegających opłacie wymienionych w ust. 1, także w sprawie o ustalenie istnienia lub treści stosunku pracy wytoczonej z powództwa okręgowego inspektora pracy.

1.⁷ W sprawach z zakresu prawa pracy od pracodawcy pobiera się opłatę podstawową wyłącznie od apelacji, zażalenia, skargi kasacyjnej i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Jednakże w sprawach, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa kwotę 50 000 złotych, od wartości przedmiotu sporu ponad tę kwotę, od pracownika i pracodawcy pobiera się opłatę od apelacji, na zasadach przewidzianych w art. 13.

1a. (uchylony)

Komentarz do Art. 35.

Przepis określa zasady pobierania opłat sądowych w sprawach z zakresu prawa pracy, różnicując sytuację pracodawcy oraz, w określonych przypadkach, pracownika. Od pracodawcy opłatę podstawową pobiera się wyłącznie od czterech rodzajów środków zaskarżenia: apelacji, zażalenia, skargi kasacyjnej oraz skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Oznacza to, że przepis ogranicza obowiązek pracodawcy do uiszczenia opłaty podstawowej właśnie przy tych pismach.

Odrębna reguła dotyczy spraw, w których wartość przedmiotu sporu przekracza 50 000 złotych. W takim przypadku od części wartości przewyższającej tę kwotę opłatę od apelacji pobiera się zarówno od pracownika, jak i od pracodawcy. Wysokość tej opłaty ustala się na zasadach przewidzianych w art. 13. Próg 50 000 złotych ma więc znaczenie dla zakresu obciążenia opłatą, ponieważ uwzględnia się wyłącznie nadwyżkę ponad wskazaną kwotę.

Ustęp 2 rozszerza obowiązek pracodawcy na opłaty podstawowe od pism podlegających opłacie, wymienionych w ust. 1, także wtedy, gdy sprawę o ustalenie istnienia lub treści stosunku pracy wnosi okręgowy inspektor pracy. W praktyce przepis wskazuje zatem zarówno zamknięty katalog środków zaskarżenia objętych opłatą podstawową, jak i szczególną zasadę dla spraw o wyższej wartości przedmiotu sporu oraz postępowań wszczynanych przez organ inspekcji pracy. Ustęp 1a został oznaczony jako uchylony i nie zawiera obowiązującej regulacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1144.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 34a.Art. 36.