Art. 90. Należności biegłego i tłumacza za stawiennictwo

Do biegłego i tłumacza powołanych przez sąd stosuje się odpowiednio art. 85. Dotyczy to również sytuacji, gdy sąd nie skorzystał z usług takiego biegłego lub tłumacza.

Komentarz do Art. 90.

Przepis określa zakres stosowania art. 85 wobec biegłego i tłumacza powołanych przez sąd. Odesłanie ma charakter odpowiedni, co oznacza, że regulację art. 85 należy stosować do tych osób z uwzględnieniem ich roli w postępowaniu oraz treści tego odesłania. Sam art. 90 nie powtarza zasad zawartych w art. 85, lecz wskazuje, że mają one znaleźć zastosowanie także w odniesieniu do biegłego i tłumacza.

Istotne jest, że przepis obejmuje nie tylko przypadki, w których powołany biegły lub tłumacz rzeczywiście wykonał czynności na potrzeby sprawy. Zgodnie z drugim zdaniem art. 90, ta sama zasada dotyczy również sytuacji, gdy sąd ostatecznie nie skorzystał z usług takiej osoby. Decydujące znaczenie ma więc samo powołanie przez sąd, a nie wyłącznie faktyczne wykorzystanie usług biegłego lub tłumacza.

W praktyce przepis wyraźnie rozdziela dwie kwestie: powołanie przez sąd oraz późniejsze skorzystanie z usług. Brak wykorzystania pracy powołanej osoby nie wyłącza zastosowania art. 85. Dzięki temu zakres regulacji jest określony szerzej niż tylko przez sytuacje, w których biegły sporządził opinię albo tłumacz wykonał tłumaczenie. Należy przy tym pamiętać, że art. 90 odnosi swoje odesłanie zarówno do biegłego, jak i do tłumacza, a więc obejmuje obie wskazane w przepisie kategorie osób.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 1398.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 89d.Art. 90a.