Art. 76b. Opłata od sprzeciwu i zażalenia na postanowienie sędziego-komisarza

Piątą część opłaty stosunkowej pobiera się od sprzeciwu oraz od zażalenia na postanowienie sędziego-komisarza wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu.

Komentarz do Art. 76b.

Przepis określa wysokość opłaty stosunkowej pobieranej za dwa rodzaje czynności procesowych. W obu przypadkach opłata wynosi piątą część opłaty stosunkowej, a więc jedną piątą tej opłaty.

Pierwszy przypadek dotyczy sprzeciwu. Od wniesienia sprzeciwu pobiera się piątą część opłaty stosunkowej. Drugi przypadek obejmuje zażalenie na postanowienie sędziego-komisarza, ale tylko wtedy, gdy postanowienie to zostało wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu. Oznacza to, że przepis wiąże wysokość opłaty z określonym przedmiotem zażalenia i z jego związkiem ze sprzeciwem.

Regulacja obejmuje zatem dwa odrębne pisma, sprzeciw oraz zażalenie na wskazane postanowienie sędziego-komisarza. Nie ustanawia jednej wspólnej opłaty za oba pisma, lecz wskazuje, jaka część opłaty stosunkowej jest pobierana od każdego z nich. Dla ustalenia opłaty za zażalenie istotne jest nie tylko to, że zaskarża ono postanowienie sędziego-komisarza, lecz także to, że postanowienie zostało wydane po rozpoznaniu sprzeciwu. Praktyczne znaczenie przepisu polega na tym, że w opisanych sytuacjach należność jest określona jako ułamkowa część opłaty stosunkowej, a nie jako cała opłata stosunkowa.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 1398.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

opłaty

Art. 76a.Art. 77.