Art. 76a. Opłata podstawowa od wniosków i skarg w upadłości

Opłatę podstawową pobiera się od:

1) wniosku o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej;

2) wniosku osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej o otwarcie postępowania o zawarcie układu na zgromadzeniu wierzycieli;

3) skargi na czynności syndyka;

4) skargi na odmowę dokonania obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego przez nadzorcę układu.

Komentarz do Art. 76a.

Przepis określa, od jakich czynności procesowych pobiera się opłatę podstawową w sprawach związanych z niewypłacalnością osoby fizycznej oraz z działaniami syndyka i nadzorcy układu. Wskazany katalog obejmuje cztery rodzaje wniosków i skarg.

Opłatę pobiera się przede wszystkim od wniosku o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Taka sama zasada dotyczy wniosku tej osoby o otwarcie postępowania o zawarcie układu na zgromadzeniu wierzycieli. W obu przypadkach przepis wskazuje zarówno rodzaj czynności, jak i kategorię osoby, której wniosek dotyczy.

Kolejną czynnością objętą opłatą jest skarga na czynności syndyka. Przepis nie ogranicza tego punktu do określonego rodzaju czynności, lecz odnosi go ogólnie do skargi na czynności syndyka. Opłatę pobiera się również od skargi na odmowę dokonania obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego przez nadzorcę układu. Ten przypadek dotyczy więc konkretnej odmowy związanej z obwieszczeniem.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu, że złożenie każdego z wymienionych wniosków lub skarg wiąże się z pobraniem opłaty podstawowej. Przepis wyznacza zamknięty, konkretnie opisany zakres tych czynności, nie określa natomiast wysokości opłaty.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 1398.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 76.Art. 76b.