Art. 14. Opłata podstawowa, wysokość i zakres stosowania

1. Opłatę podstawową pobiera się w sprawach, w których przepisy nie przewidują opłaty stałej, stosunkowej lub tymczasowej.

2. (uchylony)

3. Opłata podstawowa wynosi 30 złotych i stanowi minimalną opłatę, którą strona jest obowiązana uiścić od pisma podlegającego opłacie, chyba że ustawa stanowi inaczej.

4. Pobranie od pisma opłaty podstawowej wyłącza pobranie innej opłaty.

5. Przepisów o opłacie podstawowej nie stosuje się w postępowaniu wieczystoksięgowym oraz w postępowaniu rejestrowym.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa zasady pobierania opłaty podstawowej w sprawach cywilnych. Ma ona zastosowanie tylko wtedy, gdy przepisy nie przewidują dla danego pisma opłaty stałej, stosunkowej ani tymczasowej. Oznacza to, że opłata podstawowa pełni funkcję rozwiązania stosowanego w sprawach, dla których nie ustalono innego rodzaju opłaty.

Zgodnie z ust. 3 opłata podstawowa wynosi 30 złotych. Jest to minimalna opłata, którą strona musi uiścić od pisma podlegającego opłacie, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis wskazuje więc zarówno konkretną wysokość tej opłaty, jak i jej minimalny charakter. Obowiązek zapłaty powstaje w związku ze złożeniem pisma, które podlega opłacie, o ile nie znajduje zastosowania odmienna regulacja ustawowa.

Istotną zasadą jest także wyłączenie kumulacji opłat. Na podstawie ust. 4 pobranie od pisma opłaty podstawowej wyłącza pobranie innej opłaty. Oznacza to, że od tego samego pisma nie pobiera się równocześnie opłaty podstawowej i innej opłaty przewidzianej w przepisach.

Regulacja nie obejmuje postępowania wieczystoksięgowego ani postępowania rejestrowego. W tych postępowaniach przepisy o opłacie podstawowej nie mają zastosowania, niezależnie od ogólnej zasady określonej w ust. 1. Ust. 2 został uchylony, dlatego nie zawiera obecnie obowiązującej normy. W praktyce przepis pozwala ustalić, kiedy stosuje się najniższą opłatę, jaką jest jej wysokość oraz w jakich postępowaniach nie można się na niej opierać.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 1398.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

opłaty

Art. 13f.Art. 14a.