Art. 37. Opłata za egzekucję innych świadczeń niepieniężnych

Opłata stała od wniosku o wszczęcie egzekucji innego świadczenia niepieniężnego niż wymienione w przepisach niniejszego oddziału wynosi 400 złotych.

Komentarz do Art. 37.

Przepis określa wysokość opłaty stałej związanej z wnioskiem o wszczęcie egzekucji świadczenia niepieniężnego. Ma zastosowanie wtedy, gdy przedmiotem egzekucji jest inne świadczenie niepieniężne niż świadczenia wymienione w przepisach tego oddziału. Dla takiego wniosku ustalono opłatę w wysokości 400 złotych.

Kluczowe znaczenie ma zakres przepisu. Nie obejmuje on każdego świadczenia niepieniężnego, lecz tylko takie, które jednocześnie nie zostało wymienione w innych przepisach tego oddziału. Jeżeli dane świadczenie należy do kategorii wskazanej w tych przepisach, podstawy ustalenia opłaty należy szukać w regulacji dotyczącej tej kategorii. Art. 37 pełni więc funkcję uzupełniającą, określając opłatę dla pozostałych świadczeń niepieniężnych.

Opłata ma charakter stały, a zatem jej wysokość została wskazana wprost i wynosi 400 złotych. Z przepisu wynika, że kwota ta jest powiązana z samym wnioskiem o wszczęcie egzekucji, a nie z wysokością lub wartością egzekwowanego świadczenia. Praktycznie oznacza to jednoznaczne określenie opłaty dla wniosków dotyczących świadczeń niepieniężnych niewymienionych w przepisach tego oddziału.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 770.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 36.Art. 38.