Art. 36. Opłata za usunięcie oporu dłużnika i osadzenie w areszcie

1. Opłata stała za udział w usunięciu oporu dłużnika oraz wykonanie polecenia sądu w sprawie osadzenia dłużnika w areszcie wynosi 1000 złotych.

2. W razie otrzymania od sądu polecenia osadzenia dłużnika w areszcie komornik wzywa wierzyciela do uiszczenia opłaty stałej w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odmowy wykonania polecenia. Odpis postanowienia o odmowie wykonania polecenia komornik doręcza właściwemu sądowi.

Komentarz do Art. 36.

Przepis określa wysokość opłaty stałej związanej z udziałem komornika w usunięciu oporu dłużnika oraz z wykonaniem polecenia sądu dotyczącego osadzenia dłużnika w areszcie. Opłata w każdej z tych sytuacji wynosi 1000 złotych. Regulacja wskazuje również, kto i w jakim terminie powinien ją uiścić, gdy komornik otrzyma od sądu polecenie osadzenia dłużnika w areszcie.

W takim przypadku komornik wzywa wierzyciela do zapłaty opłaty stałej. Termin na jej uiszczenie wynosi 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przepis wiąże z niedokonaniem wpłaty wyraźną konsekwencję, komornik odmawia wykonania polecenia sądu. Odmowa nie pozostaje wyłącznie w aktach sprawy, ponieważ komornik doręcza odpis postanowienia o odmowie właściwemu sądowi.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu wykonania polecenia sądu z wcześniejszym uiszczeniem określonej opłaty przez wierzyciela. Kwota opłaty, siedmiodniowy termin oraz skutek braku zapłaty wynikają bezpośrednio z przepisu. Regulacja porządkuje także dalszy obieg informacji, wymagając przekazania sądowi odpisu postanowienia o odmowie wykonania polecenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 770.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 35.Art. 37.