Art. 97. Obowiązki aplikanta i badanie niezdolności do ich pełnienia

1. Do obowiązków aplikanta należy:

1) uczestniczenie w przewidzianych ramowym programem aplikacji zajęciach seminaryjnych oraz praktykach;

2) samodzielne pogłębianie wiedzy prawniczej i praktycznych umiejętności niezbędnych do zajmowania stanowiska komornika;

3) przestrzeganie dyscypliny szkolenia i pracy;

4) przystępowanie, w wyznaczonym terminie, do kolokwium oraz sprawdzianów wiedzy przeprowadzanych w czasie aplikacji. [2. Prezes właściwego sądu rejonowego, prezes właściwego sądu okręgowego, prezes właściwego sądu apelacyjnego albo rada właściwej izby komorniczej, z urzędu lub na wniosek zainteresowanego, może skierować aplikanta na badanie przeprowadzane przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w celu ustalenia trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków aplikanta. Koszty badania pokrywa podmiot kierujący na badanie.] <2. Prezes właściwego sądu rejonowego, prezes właściwego sądu okręgowego, prezes właściwego sądu apelacyjnego albo rada właściwej izby komorniczej, z urzędu lub na wniosek zainteresowanego, może skierować aplikanta na badanie przeprowadzane przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w celu ustalenia trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków aplikanta. Orzeczenie lekarza orzecznika jest wydawane na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Koszty badania pokrywa podmiot kierujący na badanie.>

Komentarz do Art. 97.

Przepis określa podstawowe obowiązki aplikanta oraz sposób postępowania w razie potrzeby ustalenia, czy może on trwale wykonywać obowiązki związane z aplikacją. Obowiązki te obejmują zarówno udział w szkoleniu, jak i samodzielne przygotowanie do zajmowania stanowiska komornika.

Aplikant powinien uczestniczyć w zajęciach seminaryjnych i praktykach przewidzianych w ramowym programie aplikacji. Ma także samodzielnie pogłębiać wiedzę prawniczą oraz rozwijać praktyczne umiejętności niezbędne do wykonywania przyszłych obowiązków. Przepis wymaga ponadto przestrzegania dyscypliny szkolenia i pracy. Elementem aplikacji jest również przystępowanie w wyznaczonym terminie do kolokwium oraz sprawdzianów wiedzy przeprowadzanych w czasie jej trwania.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wskazaniu, że aplikacja nie ogranicza się do samej obecności na zajęciach. Obejmuje także aktywne zdobywanie wiedzy, udział w praktykach, przestrzeganie ustalonych zasad oraz systematyczne potwierdzanie poziomu przygotowania w ramach kolokwium i sprawdzianów.

Przepis przewiduje również możliwość skierowania aplikanta na badanie przeprowadzane przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Do skierowania może dojść z urzędu albo na wniosek zainteresowanego, a uprawnienie to przysługuje prezesowi właściwego sądu rejonowego, okręgowego lub apelacyjnego oraz radzie właściwej izby komorniczej. Celem badania jest ustalenie trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków aplikanta. Orzeczenie jest wydawane na zasadach i w trybie określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. Koszty badania ponosi podmiot, który na nie skierował.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 771.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 96.Art. 98.