Art. 62. Zamknięcie rachunków i księgi pieniężnej kancelarii

Po dokonaniu czynności, o których mowa w art. 61 ust. 1, kurator kancelarii zamyka wyodrębnione rachunki bankowe kancelarii, o których mowa w art. 154 ust. 2, i księgę pieniężną oraz anuluje kwitariusze przychodowe. Zamknięcie wyodrębnionych rachunków kancelarii, o których mowa w art. 154 ust. 2, wymaga zgody prezesa właściwego sądu rejonowego.

Komentarz do Art. 62.

Przepis określa czynności, które kurator kancelarii wykonuje po dokonaniu czynności wskazanych w art. 61 ust. 1. Jego celem jest formalne zamknięcie dokumentacji i instrumentów związanych z obsługą finansową kancelarii.

Kurator ma obowiązek:

zamknąć wyodrębnione rachunki bankowe kancelarii, o których mowa w art. 154 ust. 2,
zamknąć księgę pieniężną,
anulować kwitariusze przychodowe.

Szczególny wymóg dotyczy rachunków bankowych. Ich zamknięcie nie następuje samodzielnie na podstawie decyzji kuratora, ponieważ wymaga zgody prezesa właściwego sądu rejonowego. Zgoda ta odnosi się do zamknięcia wyodrębnionych rachunków kancelarii, a nie do pozostałych czynności wymienionych w przepisie.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wskazaniu końcowych działań kuratora w zakresie rachunków, ewidencji pieniężnej i dokumentów przychodowych. Przepis porządkuje kolejność postępowania, wiążąc te czynności z wcześniejszym dokonaniem czynności z art. 61 ust. 1, oraz wprowadza kontrolę prezesa właściwego sądu rejonowego nad zamknięciem rachunków bankowych. Walor porządkujący ma również wyraźne wskazanie, że zamknięciu podlegają zarówno rachunki, jak i księga pieniężna, natomiast kwitariusze przychodowe są anulowane.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 771.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 61.Art. 63.