Art. 239. Obrońca obwinionego i liczba obrońców

1. Obwiniony może korzystać z pomocy obrońcy, którym może być adwokat, radca prawny albo komornik.

2. Obwiniony może ustanowić najwyżej dwóch obrońców.

Komentarz do Art. 239.

Przepis reguluje prawo obwinionego do korzystania z pomocy obrońcy. Określa zarówno krąg osób, które mogą pełnić tę funkcję, jak i maksymalną liczbę obrońców ustanowionych w sprawie.

Zgodnie z ust. 1 obrońcą obwinionego może być adwokat, radca prawny albo komornik. Oznacza to, że przepis wskazuje trzy kategorie osób uprawnionych do udzielania obwinionemu pomocy w ramach postępowania. Uprawnienie to przysługuje obwinionemu bez względu na to, którą z wymienionych kategorii wybierze, przy czym przepis nie wymienia innych osób, które mogłyby występować w roli obrońcy.

Ustęp 2 wprowadza limit liczby obrońców. Obwiniony może ustanowić najwyżej dwóch obrońców, a więc przepis dopuszcza ustanowienie jednego obrońcy albo dwóch obrońców, ale wyklucza ustanowienie większej liczby. Ograniczenie dotyczy liczby osób pełniących funkcję obrońcy, nie zmienia natomiast wskazanego w ust. 1 katalogu osób, które mogą tę funkcję wykonywać.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na jasnym określeniu zakresu wyboru obwinionego. Może on skorzystać z pomocy jednej z trzech wskazanych kategorii osób, a także ustanowić dwóch obrońców, jeśli nie przekroczy ustawowego limitu. Przepis nie opisuje zasad działania obrońcy ani zakresu jego uprawnień, lecz koncentruje się na samym prawie do pomocy obrońcy i liczbowym ograniczeniu obrońców.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 771.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 238.Art. 240.