Art. 238. Odwołanie zastępców rzecznika dyscyplinarnego

Niezależnie od przyczyn wskazanych w przepisach poprzedzających, na wniosek rzecznika dyscyplinarnego Minister Sprawiedliwości może odwołać jego zastępców.

Komentarz do Art. 238.

Przepis określa dodatkową podstawę odwołania zastępców rzecznika dyscyplinarnego. Wynika z niego, że Minister Sprawiedliwości może odwołać jego zastępców na wniosek rzecznika dyscyplinarnego. Oznacza to, że wszczęcie tej szczególnej drogi zależy od wystąpienia rzecznika, natomiast samo odwołanie należy do kompetencji Ministra Sprawiedliwości.

Sformułowanie „niezależnie od przyczyn wskazanych w przepisach poprzedzających” wskazuje, że regulacja ma charakter odrębny od podstaw odwołania określonych wcześniej. Może być stosowana niezależnie od tych przyczyn, bez konieczności odwoływania się do nich w ramach tej podstawy.

Użycie słowa „może” oznacza, że złożenie wniosku przez rzecznika dyscyplinarnego nie powoduje automatycznego odwołania zastępcy lub zastępców. Przepis przyznaje Ministrowi Sprawiedliwości kompetencję do podjęcia decyzji w tej sprawie. Jednocześnie nie wskazuje dodatkowych przesłanek, które musiałyby zostać spełnione, ani nie określa szczególnej formy wniosku lub rozstrzygnięcia.

W praktyce przepis wyodrębnia dwuetapowy mechanizm: rzecznik dyscyplinarny składa wniosek, a Minister Sprawiedliwości podejmuje decyzję o ewentualnym odwołaniu jego zastępców. Znaczenie tej regulacji polega na stworzeniu samodzielnej możliwości zakończenia pełnienia funkcji przez zastępców, odrębnej od przyczyn wymienionych w przepisach poprzedzających.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 771.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 237.Art. 239.