Art. 13. Tajemnica informacji związanych z osobą uprawnioną

1. Osoba realizująca świadczenie jest obowiązana zachować w tajemnicy informacje związane z osobą uprawnioną.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku gdy:

1) zachowanie tajemnicy może stanowić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia osoby uprawnionej lub innych osób;

2) osoba uprawniona lub jej przedstawiciel ustawowy wyraża zgodę na ujawnienie tajemnicy.

Komentarz do Art. 13.

Przepis ustanawia obowiązek zachowania w tajemnicy informacji związanych z osobą uprawnioną przez osobę realizującą świadczenie. Obejmuje on informacje uzyskane w związku z wykonywaniem świadczenia, a jego adresatem jest osoba, która to świadczenie realizuje. Z przepisu wynika, że informacje dotyczące osoby uprawnionej nie powinny być ujawniane, jeżeli nie zachodzi jedna z wyraźnie wskazanych okoliczności.

Obowiązek nie ma charakteru bezwzględnego. Zgodnie z ust. 2 nie stosuje się go w dwóch przypadkach. Po pierwsze, gdy zachowanie tajemnicy może stanowić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia osoby uprawnionej albo innych osób. Przesłanka ta odnosi się więc do sytuacji, w której nieujawnienie informacji może wiązać się z zagrożeniem dla jednej lub większej liczby osób. Po drugie, tajemnica może zostać ujawniona, gdy osoba uprawniona albo jej przedstawiciel ustawowy wyrazi na to zgodę.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyznaczeniu podstawowej zasady poufności oraz dwóch wyjątków od niej. Ochrona informacji związanych z osobą uprawnioną jest regułą, natomiast możliwość ujawnienia pojawia się tylko w razie zagrożenia życia lub zdrowia albo po uzyskaniu zgody osoby uprawnionej lub jej przedstawiciela ustawowego. Zgoda została wskazana jako samodzielna przesłanka, a przepis nie określa w tym miejscu dodatkowych warunków jej wyrażenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 1243.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 12.Art. 14.