Rozdział I. Właściwość izb morskich
Rozdział I
Właściwość izb morskich
1. Do właściwości izb morskich należy:
1) orzekanie w sprawach z wypadków morskich;
2) rozpoznawanie innych spraw przekazanych izbom morskim odrębnymi przepisami.
2. Wypadkami morskimi w rozumieniu niniejszej ustawy są:
1) wypadek morski, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 sierpnia 2012 r. o Państwowej Komisji Badania Wypadków Morskich (Dz. U. z 2019 r. poz. 1374);
2) zdarzenie, lub kilka następujących po sobie zdarzeń, związane bezpośrednio z eksploatacją statku, w rozumieniu art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2019 r. poz. 1452, 1702, 2197 i 2303), zaistniałe w wyniku świadomego działania lub zaniechania podjętego z zamiarem naruszenia bezpieczeństwa statku, wyrządzenia szkody na osobie lub szkody w środowisku.
1. Izby morskie rozpoznają wypadki morskie:
1) statków o polskiej przynależności;
2) statków o obcej przynależności, jeżeli wypadek nastąpił na polskich morskich wodach wewnętrznych lub polskim morzu terytorialnym albo jeżeli z wnioskiem o wszczęcie postępowania wystąpił armator lub kapitan takiego statku.
1a. (uchylony)
2. Sprawy wypadków morskich, w których uczestniczyły jednostki pływające Marynarki Wojennej, Straży Granicznej lub Policji, izby morskie rozpoznają, w odniesieniu do tych jednostek, za zgodą odpowiednio Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych, Komendanta Głównego Straży Granicznej lub Komendanta Głównego Policji.
Art. 3. Właściwość izb morskich według instancji
Sprawy należące do właściwości izb morskich rozpoznają:
1) w pierwszej instancji – Izba Morska w Gdańsku i Izba Morska w Szczecinie;
2) w drugiej instancji – Odwoławcza Izba Morska.
Art. 3a. (uchylony)
Art. 4. Terytorialny zakres działania izb morskich
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, terytorialny zakres działania izb morskich, uwzględniając podział terytorialny państwa.
1. Do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji miejscowo właściwa jest izba morska, w której okręgu:
1) znalazł się statek lub jego załoga po wypadku,
2) znajduje się miejsce wypadku,
3) leży port macierzysty statku
w zależności od tego, w której izbie najpierw wszczęto postępowanie.
2. Izba morska może orzec o swojej niewłaściwości miejscowej tylko do czasu rozpoczęcia postępowania dowodowego w pierwszej instancji.
3. Odwoławcza Izba Morska może przekazać sprawę izbie morskiej, której właściwość miejscowa nie jest uzasadniona w myśl ust. 1, w przypadku, jeśli jest to wskazane ze względu na miejsce postoju statku lub miejsce pobytu większości świadków.
Pełna treść aktu: o izbach morskich..