Art. 31. Odroczenie rozprawy z ważnej przyczyny

Izba morska może odroczyć rozprawę tylko z ważnej przyczyny.

Komentarz do Art. 31.

Przepis określa, kiedy izba morska może odroczyć rozprawę, czyli zdecydować o jej przełożeniu. Ustanawia przy tym wyraźne ograniczenie: odroczenie jest dopuszczalne tylko z ważnej przyczyny. Oznacza to, że sama możliwość zmiany terminu nie wystarcza. Musi istnieć przyczyna, którą można uznać za ważną, a więc taką, która uzasadnia odstąpienie od prowadzenia rozprawy w zaplanowanym czasie.

Sformułowanie „może” wskazuje, że przepis przyznaje izbie morskiej uprawnienie, a nie nakłada na nią obowiązku odroczenia rozprawy w każdym przypadku wystąpienia ważnej przyczyny. Ostateczne rozstrzygnięcie pozostaje więc po stronie izby morskiej. Jednocześnie użycie słowa „tylko” wyklucza odroczenie z przyczyn, które nie mają takiego charakteru.

Przepis nie zawiera katalogu przyczyn uznawanych za ważne ani nie określa dodatkowej procedury odroczenia. Jego znaczenie praktyczne polega przede wszystkim na wyznaczeniu granicy dla decyzji dotyczącej terminu rozprawy. Odroczenie nie jest rozwiązaniem dowolnym, lecz może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy przemawia za nim ważna przyczyna. Regulacja łączy zatem możliwość elastycznego ustalenia przebiegu rozprawy z wymogiem istnienia konkretnego i istotnego uzasadnienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1961 r. poz. 320.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 30.Art. 32.