Art. 20. Uprawnienie inwestora do dysponowania nieruchomościami

Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej uprawnia inwestora do dysponowania nieruchomościami, o których mowa w art. 19 ust. 3 i 10 oraz w art. 23 ust. 1, na cele budowlane.

Komentarz do Art. 20.

Przepis określa podstawowy skutek decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej. Jeżeli taka decyzja została wydana, inwestor uzyskuje uprawnienie do dysponowania określonymi nieruchomościami na cele budowlane. Chodzi o nieruchomości wskazane w art. 19 ust. 3 i 10 oraz w art. 23 ust. 1. Odesłanie do tych przepisów wyznacza zakres nieruchomości objętych uprawnieniem, natomiast sam art. 20 nie opisuje ich szczegółowo ani nie określa dodatkowych warunków.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na powiązaniu decyzji ze sferą realizacji robót budowlanych. Decyzja nie odnosi się więc wyłącznie do formalnej zgody na realizację inwestycji, lecz jednocześnie uprawnia inwestora do korzystania z nieruchomości objętych wskazanymi odesłaniami w zakresie potrzebnym do celów budowlanych. Uprawnienie dotyczy inwestora i jest związane z decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej.

Przepis wyraźnie wskazuje zarówno podmiot uprawniony, przedmiot uprawnienia, jak i jego cel. Podmiotem jest inwestor, przedmiotem są nieruchomości, o których mowa w przywołanych jednostkach redakcyjnych, a celem jest dysponowanie nimi na cele budowlane. Zakres tego uprawnienia nie obejmuje innych nieruchomości ani innych celów niż te, które wynikają z treści art. 20 i wskazanych w nim odesłań.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 820.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

inwestycje

nieruchomości

Art. 19.Art. 21.