Art. 54. Zakaz zrzekania się praw i nieważność mniej korzystnych postanowień

1. Podróżny nie może zrzec się w całości lub w części praw wynikających z ustawy.

2. Postanowienia umów zawieranych przez przedsiębiorców turystycznych z podróżnymi lub oświadczenia podróżnego mniej korzystne dla podróżnych niż postanowienia ustawy są nieważne. W miejsce postanowień umowy mniej korzystnych dla podróżnego obowiązują przepisy ustawy.

Komentarz do Art. 54.

Przepis ustanawia ochronę praw podróżnego wynikających z ustawy, wyłączając możliwość skutecznego zrezygnowania z nich, zarówno w całości, jak i w części. Oznacza to, że samo oświadczenie podróżnego nie może pozbawić go uprawnień przyznanych przez ustawę.

Szczególne znaczenie ma zasada dotycząca umów zawieranych między przedsiębiorcami turystycznymi a podróżnymi. Jeżeli postanowienie takiej umowy jest dla podróżnego mniej korzystne niż regulacja ustawowa, nie wywołuje skutków prawnych, ponieważ jest nieważne. Taki sam skutek dotyczy oświadczenia podróżnego, jeżeli prowadzi ono do przyjęcia rozwiązania mniej korzystnego niż przewidziane w ustawie.

Przepis określa również, co dzieje się w miejsce nieważnego postanowienia umowy. Zamiast mniej korzystnej regulacji umownej stosuje się odpowiednie przepisy ustawy. Nie chodzi więc tylko o wyeliminowanie niekorzystnego zapisu, lecz także o zastąpienie go rozwiązaniem wynikającym z ustawy.

W praktyce treść umowy lub oświadczenia podróżnego nie może skutecznie obniżać poziomu praw zapewnionych ustawą. Znaczenie ma porównanie przyjętego rozwiązania z przepisami ustawy. Jeżeli rozwiązanie umowne albo oświadczenie wypada dla podróżnego mniej korzystnie, pierwszeństwo zachowuje regulacja ustawowa, a nie postanowienie lub oświadczenie ograniczające te prawa.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 2361.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 53.Art. 55.