Art. 40. Regulacja stosunków Państwa z kościołami odrębną ustawą

Stosunki Państwa z kościołami i innymi związkami wyznaniowymi działającymi na podstawie wpisu do rejestru mogą być regulowane w drodze odrębnej ustawy.

Komentarz do Art. 40.

Przepis określa możliwość uregulowania stosunków Państwa z kościołami i innymi związkami wyznaniowymi, które działają na podstawie wpisu do rejestru. Dotyczy zatem wyłącznie podmiotów wskazanych w tym przepisie i wiąże ich sytuację z faktem działania na podstawie wpisu do rejestru.

Kluczowe znaczenie ma forma takiej regulacji. Stosunki Państwa z kościołem lub innym związkiem wyznaniowym mogą zostać określone w drodze odrębnej ustawy, czyli aktu poświęconego tej właśnie kwestii. Przepis nie wskazuje, jakie elementy tych stosunków mają zostać uregulowane ani jak szczegółowa powinna być odrębna ustawa. Nie ustanawia też obowiązku jej uchwalenia. Sformułowanie „mogą być regulowane” wskazuje, że chodzi o dopuszczalną możliwość, a nie automatyczny skutek wpisu do rejestru.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na stworzeniu podstawy do odrębnego, ustawowego określenia relacji Państwa z konkretnym kościołem albo innym związkiem wyznaniowym działającym na podstawie rejestru. Sam przepis nie reguluje tych relacji bezpośrednio. Wskazuje jedynie, że mogą one zostać ujęte w osobnej ustawie. Zakres podmiotowy przepisu obejmuje zarówno kościoły, jak i inne związki wyznaniowe, pod warunkiem ich działania na podstawie wpisu do rejestru.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1989 r. poz. 155.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38g.Art. 41.