Art. 49. Sprawozdanie z audytu

Na podstawie zebranych dokumentów i dowodów audytor sporządza pisemne sprawozdanie z przeprowadzonego audytu.

Komentarz do Art. 49.

Przepis określa końcowy etap audytu. Po zebraniu dokumentów i dowodów audytor sporządza pisemne sprawozdanie z przeprowadzonego audytu. Oznacza to, że sprawozdanie powinno powstać na podstawie materiałów zgromadzonych w toku czynności audytowych, a nie jako dokument oderwany od ustaleń dokonanych podczas audytu.

Regulacja wskazuje trzy podstawowe elementy tej czynności. Po pierwsze, podmiotem sporządzającym sprawozdanie jest audytor. Po drugie, podstawę jego opracowania stanowią zebrane dokumenty i dowody. Po trzecie, sprawozdanie musi mieć formę pisemną. Przepis wiąże więc zakończenie audytu z utrwaleniem jego wyników w określonym dokumencie.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że ustalenia audytora powinny zostać przedstawione w sposób formalny i możliwy do odtworzenia na podstawie zgromadzonych materiałów. Pisemne sprawozdanie dokumentuje przeprowadzenie audytu oraz pozwala powiązać jego treść z dokumentami i dowodami wykorzystanymi przez audytora. Sam przepis nie określa natomiast szczegółowej zawartości sprawozdania, terminu jego sporządzenia ani dalszego sposobu wykorzystania. Regulacja koncentruje się wyłącznie na obowiązku przygotowania pisemnego dokumentu, którego podstawą są materiały zebrane w ramach audytu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1658.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 48.Art. 50.