Art. 11d. Umowa o dopłatę, warunki jej uzyskania i treść

1. Dopłata jest udzielana po zawarciu przez organizatora umowy o dopłatę z właściwym wojewodą.

2. Dopłatę ustala się w kwocie niewyższej niż 3,00 zł do 1 wozokilometra przewozu autobusowego o charakterze użyteczności publicznej.

3. Warunkiem uzyskania dopłaty jest:

1) uzyskanie zgody organu stanowiącego właściwego organizatora na zawarcie umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego;

2) zawarcie umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego po dniu wejścia w życie ustawy;

3) sfinansowanie ze środków własnych organizatora części ceny usługi w wysokości niemniejszej niż 10 %.

4. Umowa, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności:

1) linie komunikacyjne, na których będą wykonywane przewozy autobusowe o charakterze użyteczności publicznej;

2) długość linii komunikacyjnych, na których będą wykonywane przewozy autobusowe o charakterze użyteczności publicznej;

3) częstotliwość połączeń na liniach komunikacyjnych, na których będą wykonywane przewozy autobusowe o charakterze użyteczności publicznej;

4) wielkość pracy eksploatacyjnej wyrażonej w wozokilometrach wykonywaną na liniach komunikacyjnych, na których będą wykonywane przewozy autobusowe o charakterze użyteczności publicznej;

5) maksymalną kwotę dopłaty w każdym roku budżetowym objętym umową w wysokości niewiększej niż zawarta we wniosku o objęcie dofinansowaniem, o którym mowa w art. 6 pkt 1;

6) termin i sposób przekazywania dopłaty w każdym roku budżetowym objętym umową, o której mowa w ust. 1;

7) termin i sposób rozliczenia dopłaty w każdym roku budżetowym objętym umową, o której mowa w ust. 1;

8) termin i zasady zwrotu dopłaty w każdym roku budżetowym objętym umową, o której mowa w ust. 1;

9) zasady i termin składania wniosku o dopłatę oraz jego wzór.

5. Umowa, o której mowa w ust. 1, jest zawierana na czas oznaczony, niedłuższy niż 10 lat.

Komentarz do Art. 11d.

Przepis określa zasady udzielania dopłaty do przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej. Dopłata jest możliwa dopiero po zawarciu przez organizatora umowy o dopłatę z właściwym wojewodą. Jej wysokość ustala się według liczby wozokilometrów, przy czym nie może przekroczyć 3,00 zł do 1 wozokilometra.

Uzyskanie dopłaty zależy od spełnienia trzech warunków. Właściwy organ stanowiący organizatora musi wyrazić zgodę na zawarcie umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego. Sama umowa o świadczenie tych usług musi zostać zawarta po dniu wejścia w życie ustawy. Ponadto organizator musi sfinansować z własnych środków co najmniej 10% ceny usługi.

Umowa o dopłatę szczegółowo określa organizację i finansowanie przewozów. Wskazuje w szczególności linie komunikacyjne, ich długość, częstotliwość połączeń oraz wielkość pracy eksploatacyjnej wyrażonej w wozokilometrach. Określa także maksymalną kwotę dopłaty w każdym roku budżetowym, która nie może być wyższa niż kwota ujęta we wniosku o objęcie dofinansowaniem. Ponadto reguluje terminy i sposób przekazywania, rozliczania oraz zwrotu dopłaty, a także zasady i termin składania wniosku o dopłatę i jego wzór.

Umowa jest zawierana na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat. W praktyce przepis wiąże uzyskanie środków z wcześniejszym uporządkowaniem podstawy świadczenia usług, zapewnieniem udziału własnego organizatora oraz precyzyjnym określeniem zakresu przewozów i rozliczeń.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1123.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 11c.Art. 11e.