Art. 22. u.e.p. Wysokość rekompensaty

1. Rekompensatę stanowi równowartość kwoty obliczonej według wzoru: R = 64,32 * K * X gdzie: R - oznacza kwotę rekompensaty, K - oznacza kwotę obliczoną według zasad określonych w przepisach art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, X - oznacza współczynnik obliczony według wzoru określonego w ust. 2.

2. Współczynnik X określający, jaka część wymogów do wcześniejszej emerytury została spełniona do dnia 31 grudnia 2008 r. oblicza się według następującego wzoru:

1) w przypadku kobiet: \( X = \root 3 \of {{{S_o } \over {20}} * {{S_w } \over {15}} * {{W - 18} \over {W_s - 18}}} \)

2) w przypadku mężczyzn: \( X = \root 3 \of {{{S_o } \over {25}} * {{S_w } \over {15}} * {{W - 18} \over {W_s - 18}}} \) gdzie: So - oznacza okresy składkowe i nieskładkowe w rozumieniu ustawy o emeryturach i rentach z FUS, osiągnięte przed dniem 1 stycznia 2009 r., Sw - oznacza okres wykonywania przed dniem 1 stycznia 2009 r. pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, Ws - oznacza obniżony wiek emerytalny w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, W - oznacza wiek ubezpieczonego w dniu 31 grudnia 2008 r. w pełnych latach zaokrąglonych w górę.

3. Jeżeli wartość któregokolwiek z ułamków, o których mowa w ust. 2, przekroczy 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Komentarz do Art. 22. uep

Przepis określa sposób obliczania rekompensaty oraz współczynnika, który wpływa na jej wysokość. Rekompensata jest równowartością kwoty wynikającej ze wzoru R = 64,32 × K × X. Symbol R oznacza kwotę rekompensaty, K jest kwotą obliczoną według zasad określonych w przepisach art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, a X oznacza współczynnik ustalany według zasad wskazanych w ust. 2.

Współczynnik X ma odzwierciedlać, jaka część wymogów potrzebnych do uzyskania wcześniejszej emerytury została spełniona. Jego obliczenie uwzględnia trzy elementy: okresy składkowe i nieskładkowe, okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze oraz relację wieku ubezpieczonego do obniżonego wieku emerytalnego. Wartości te są łączone we wzorze jako iloczyn trzech ułamków, a następnie objęte pierwiastkiem trzeciego stopnia.

Dla kobiet pierwszy ułamek odnosi okresy składkowe i nieskładkowe do 20, natomiast dla mężczyzn do 25. W obu przypadkach drugi ułamek odnosi okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze do 15. Trzeci uwzględnia wiek ubezpieczonego, pomniejszony o 18, w zestawieniu z obniżonym wiekiem emerytalnym, również pomniejszonym o 18. Wiek ubezpieczonego przyjmuje się w pełnych latach, zaokrąglonych w górę.

Ust. 3 wprowadza ograniczenie dla każdego z ułamków. Jeżeli jego wartość przekracza 1, przyjmuje się wartość 1. Mechanizm ten zapobiega zwiększaniu współczynnika ponad poziom wynikający z pełnego spełnienia danego elementu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1696.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 21. uep Art. 23. uep