Art. 194e. Ponowne ustalenie wysokości emerytur dla emerytów urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., którym ustalono prawo…

1. Emeryt, któremu przyznano emeryturę na podstawie art. 24 ust. 1 i obliczono jej wysokość zgodnie z art. 26, może zgłosić wniosek o ponowne ustalenie wysokości emerytury na zasadach określonych w ust. 2-5.

2. Wysokość emerytury oblicza się według zasad określonych w art. 26.

3. Podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie wysokości emerytury oraz zwaloryzowanego kapitału początkowego po pomniejszeniu o kwotę stanowiącą iloczyn kwoty pobieranej emerytury, ustalonej na dzień jej przyznania po raz pierwszy w wysokości przed odliczeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz liczby miesięcy pobierania tej emerytury.

4. Do ustalenia wysokości emerytury przyjmuje się wiek ubezpieczonego w dniu zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie wysokości emerytury.

5. Jeżeli wniosek o ponowne ustalenie wysokości emerytury złożył członek otwartego funduszu emerytalnego, przepis art. 108 ust. 2a stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 194e.

Przepis określa zasady ponownego ustalenia wysokości emerytury dla emeryta, któremu świadczenie przyznano na podstawie art. 24 ust. 1 i obliczono zgodnie z art. 26. Ponowne ustalenie nie następuje automatycznie, ponieważ konieczne jest zgłoszenie wniosku przez emeryta. Samo złożenie wniosku nie oznacza jednak określonej wysokości świadczenia, ponieważ ta jest obliczana według zasad wskazanych w przepisie.

Podstawą obliczenia są:

kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem ich waloryzacji do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia wniosku,
zwaloryzowany kapitał początkowy,
pomniejszenie o iloczyn kwoty emerytury pobieranej po raz pierwszy, ustalonej przed odliczeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne, oraz liczby miesięcy pobierania tego świadczenia.

Przepis wiąże więc ponowne obliczenie zarówno ze stanem konta ubezpieczonego i waloryzacją, jak i z okresem wcześniejszego pobierania emerytury. Przy ustalaniu wysokości świadczenia przyjmuje się wiek ubezpieczonego z dnia zgłoszenia wniosku, a nie z dnia przyznania emerytury. Ma to znaczenie dla zastosowania zasad obliczenia określonych w art. 26.

Odrębnie uregulowano sytuację członka otwartego funduszu emerytalnego. Jeżeli to on składa wniosek, do ponownego ustalenia wysokości emerytury stosuje się odpowiednio art. 108 ust. 2a. Przepis wyznacza zatem krąg uprawnionych, sposób uruchomienia procedury oraz elementy wpływające na jej wynik.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1251.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 194d.Art. 194f.