Art. 176. Podstawa wymiaru emerytury i renty z kolejnych 10 lat

Podstawę wymiaru emerytury i renty w 1999 r. stanowi ustalona, w sposób określony w art. 15 ust. 4 i 5, przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 19 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, lub wniosek o ponowne ustalenie wysokości tych świadczeń.

Komentarz do Art. 176.

Przepis określa sposób ustalenia podstawy wymiaru emerytury i renty w roku objętym regulacją. Podstawą jest przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne, ustalona zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 15 ust. 4 i 5. Nie chodzi więc o pojedynczą podstawę składki ani o dowolnie wybrany okres, lecz o wartość przeciętną obliczoną według reguł określonych w tych przepisach.

Osoba zainteresowana wybiera kolejne dziesięć lat kalendarzowych. Wybór jest ograniczony do ostatnich dziewiętnastu lat kalendarzowych, które bezpośrednio poprzedzają rok zgłoszenia wniosku. Przepis wiąże zatem zakres możliwego wyboru zarówno z długością analizowanego okresu, jak i z momentem złożenia wniosku. Wybrane lata muszą następować po sobie i mieścić się w określonym przedziale, nie mogą być dobierane pojedynczo z różnych części tego okresu.

Reguła obejmuje nie tylko pierwszy wniosek o emeryturę lub rentę. Ma również zastosowanie do wniosku o ponowne ustalenie wysokości tych świadczeń. W praktyce przepis wskazuje, z jakiego okresu należy przyjąć dane o podstawie wymiaru składek oraz jak ustalić ich przeciętną, aby określić podstawę wymiaru świadczenia. Ostateczny sposób obliczenia pozostaje powiązany z art. 15 ust. 4 i 5, do których przepis bezpośrednio odsyła.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 1118.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

składki

Art. 175.Art. 177.