Art. 120. Zaliczkowe świadczenia przy nieustalonej wysokości

1. Jeżeli prawo do świadczeń zostało udowodnione, ale zainteresowany nie przedłożył dowodów niezbędnych do ustalenia wysokości świadczeń, organ rentowy przyznaje zainteresowanemu świadczenia w kwocie zaliczkowej zbliżonej do kwoty przewidywanych świadczeń.

2. Organ rentowy przyznaje zainteresowanemu świadczenia, o których mowa w ust. 1, również wtedy, gdy składki należne za okres, z którego ustalono podstawę obliczenia emerytury określonej w art. 26, zostały zewidencjonowane na koncie ubezpieczonego w terminie uniemożliwiającym ich uwzględnienie w podstawie obliczenia świadczenia w dniu wydania decyzji w sprawie prawa do świadczenia i ustalenia jego wysokości.

Komentarz do Art. 120.

Przepis określa zasady przyznawania świadczeń w sytuacji, gdy samo prawo do świadczenia zostało już udowodnione, ale nie ma jeszcze pełnych danych pozwalających ustalić jego dokładną wysokość. W takim przypadku organ rentowy nie wstrzymuje przyznania świadczenia do czasu zakończenia wszystkich ustaleń, lecz przyznaje je w kwocie zaliczkowej, zbliżonej do przewidywanej kwoty świadczenia.

Zgodnie z ust. 1 zastosowanie tego rozwiązania wymaga spełnienia dwóch warunków: zainteresowany musi wykazać prawo do świadczenia, a jednocześnie nie może przedłożyć dowodów niezbędnych do ustalenia jego wysokości. Kwota zaliczkowa ma charakter przybliżony, ponieważ na tym etapie nie jest jeszcze możliwe dokonanie pełnego obliczenia.

Ust. 2 rozszerza tę regulację na szczególną sytuację dotyczącą emerytury określonej w art. 26. Świadczenie w kwocie zaliczkowej jest przyznawane także wtedy, gdy składki należne za okres uwzględniany przy ustalaniu podstawy obliczenia emerytury zostały zewidencjonowane na koncie ubezpieczonego tak późno, że nie mogą zostać uwzględnione w podstawie obliczenia świadczenia w dniu wydania decyzji.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na umożliwieniu przyznania świadczenia mimo przejściowego braku pełnych danych potrzebnych do ustalenia jego wysokości. Obejmuje to zarówno brak wymaganych dowodów, jak i opóźnione zewidencjonowanie składek. W obu przypadkach świadczenie jest przyznawane na podstawie kwoty przewidywanej, a nie ostatecznie ustalonej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 1118.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

składki

Art. 119.Art. 121.